از انتصاب دبیر جشنواره تئاتر فجر تا اجرای اقتباسی متفاوت از «اودیسه»
به گزارش پایگاه خبری راوی 24 ؛ تئاتر از دیرباز پیوندی ناگسستنی با جامعه و مردم دارد و همواره عرصه‌ای توجه‌برانگیز و تأثیرگذار بوده است. تماشای یک نمایش می‌تواند ساعت‌ها ذهن تماشاگر را درگیر کند و بر اندیشه، احساسات و نگرانی‌های او اثر بگذارد. در این گزارش، مهم‌ترین اخبار تئاتر هفته گذشته را مرور می‌کنیم و به اتفاقات، حواشی و چالش‌های این هنر می‌پردازیم.
انتصاب دبیر چهل‌وپنجمین جشنواره تئاتر فجر
۱۹ مرداد، پس از نخستین نشست شورای سیاست‌گذاری چهل‌وپنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، ایوب آقاخانی حکم دبیری این جشنواره را دریافت کرد. او در دیدار با مهدی شفیعی، معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، این حکم را گرفت.
شفیعی در این دیدار بر نقش ویژه جشنواره تئاتر فجر در توسعه هنرهای نمایشی کشور تأکید کرد و گفت: در برگزاری این دوره باید تجربیات موفق گذشته را به کار بگیریم و از طرح‌های نوآورانه و راهگشا نیز به خوبی بهره ببریم.
ایوب آقاخانی تحصیلات عالی در تئاتر دارد و چند دهه است که به عنوان یک فعال جدی تئاتر شناخته می‌شود. او هم‌زمان با نویسندگی، کارگردانی و بازیگری، مسئولیت‌های اجرایی مهمی نیز در کارنامه خود دارد و به عنوان یک چهره دانشگاهی موفق و تأثیرگذار شناخته می‌شود. او موسس و سرپرست «گروه تئاتر پوشه» است؛ گروهی که از سال ۱۳۷۴ در روزهای دانشجویی او شکل گرفت.
سال گذشته، سیدوحید فخر موسوی به‌عنوان دبیر چهل‌وچهارمین جشنواره تئاتر فجر منصوب شد؛ آن هم دیر و حوالی مهر ماه. این اتفاق فقط حدود یک ماه با انتشار فراخوان جشنواره فاصله داشت و کیفیت جشنواره را به‌شدت پایین آورد و پریشانی ایجاد کرد. امسال اما آقاخانی فرصت بیشتری برای تدبیر امور جشنواره دارد و باید امیدوار بود اتفاقات بهتری در بزرگ‌ترین فستیوال تئاتر ایران رخ دهد.
بازگشت «قتل آقای هاورشام» برای چهارمین بار
نمایش «قتل آقای هاورشام» نوشته جاناتان سیر، با ترجمه شهاب نظام‌دوست و کارگردانی فراز غلامی، در چهارمین دور اجرای خود به صحنه می‌رود. این نمایش در سالن شماره یک فیدیبو استیج پردیس تئاتر و موسیقی شهرزاد میزبان علاقه‌مندان است.
این نمایش پیش از این سه بار اجرا شد؛ یک بار در مجموعه تئاتر لبخند، یک بار در تماشاخانه ملک و بار دیگر در تماشاخانه ایرانشهر. اکنون با تهیه‌کنندگی سجاد افشاریان برای چهارمین بار به صحنه بازمی‌گردد.
احمد صمیمی، ایمان نظیفی، امین زارع، علی چایچی، گلنوش قهرمانی، عرفان رنجبر، مریم بصیری‌فر، محمد امیدی، شایان حیدری، شکیبا الکائی و سوگل زارع بازیگران «قتل آقای هاورشام» هستند. این نمایش از چهارم شهریور، هر روز ساعت ۱۹ در سالن یک فیدیبو استیج پردیس تئاتر و موسیقی شهرزاد اجرا می‌شود.
این نمایش بیش از هر چیز به‌خاطر دکور خود توجه‌ها را جلب کرد. طنزآمیزی و بهره‌گیری از عنصر غافلگیری نیز در جذب مخاطب نقش داشت. غلامی در سومین دور اجرای این نمایش درباره این اثر با خبرگزاری مهر گفت‌وگویی انجام داده بود که در بخش اخبار مرتبط پیوست شده است.
اجرای اپرای کارمن
پس از اجرای اپرای «ویولتا»، ندا شاهرخی و هاسمیک کاراپتیان این بار سراغ اپرای «کارمن» نوشته ژرژ بیزه رفته‌اند؛ یکی از مشهورترین آثار اپرایی جهان. این اثر با ترجمه ندا شاهرخی و بازنویسی شقایق پروین، قرار است پس از سال ۱۳۵۷ برای نخستین بار در ایران روی صحنه برود.
در این اجرا بیش از ۸۰ بازیگر و خواننده حضور دارند. بهرخ علی‌قورچی به‌عنوان پیانیست و پرهام دمشقی به‌عنوان رهبر گروه آوازی، گروه اجرایی را همراهی می‌کنند.
این اپرا از شهریور در کاخ هنر روی صحنه می‌رود. زمان دقیق اجرا و نحوه تهیه بلیت را بعداً اعلام می‌کنیم.
اقتباسی جدید از «اودیسه» هومر
فیلم پرفروش کریستوفر نولان درباره «اودیسه» با بازی آن هاتاوی در نقش پنه‌لوپه، موج تازه‌ای درباره این حماسه به راه انداخت. حالا یک نمایش موزیکال جدید و درخشان، دیدگاه معاصر و خیره‌کننده‌ای درباره این شخصیت روایت می‌کند. «پنه‌لوپه» اثر الکس بچتل، گریس مک‌لین و اوا استاینمتز، توجه را از قهرمان سرگردان به زنی معطوف می‌کند که در ایتاکا رها شده است.
اسطوره، پنه‌لوپه را نمونه نهایی صبر منفعلانه معرفی می‌کند، اما این اثر آن روایت را کامل وارونه می‌کند. نمایش تماماً بر روان درونی پنه‌لوپه استوار است و از روایتِ تحت‌اللفظی سفر طولانی اودیسه یا کشتار خونین خواستگاران چشم‌پوشی می‌کند. در عوض، مطالعه‌ای دقیق و ظریف از این شخصیت ارائه می‌دهد. موسیقی این اثر را الکس بچتل ساخته و یک گروه سه نفره آن را اجرا می‌کند.
در همان ابتدا، متن عقده عمیق پنه‌لوپه را آشکار می‌کند. او با پوشیدن یک دستبند نقره‌ای فروتنانه، به شدت احساس می‌کند برای همیشه در جایگاه دوم پس از هلن خیره‌کننده تروی قرار دارد. طنز تلخ ماجرا این است که شوهرش به خاطر هلن، سال‌ها پیش به او علاقه داشت و حالا دو دهه در سفر است. پنه‌لوپه به صراحت امتناع می‌کند که صرفاً با عمل انتظار تعریف شود. در یک بخش، او زندگی‌های جدیدی برای خود می‌سازد و به جنوب و فراتر از ایتاکا فرار می‌کند.
مراسم روزانه پنه‌لوپه پشت دستگاه بافندگی، او را در حال بافتن یک فرشینه نشان می‌دهد. اما قبل از طلوع آفتاب، کارش را نخ به نخ از هم باز می‌کند تا خواستگاران را معطل نگه دارد. این عمل به استعاره‌ای چشمگیر برای هنر اجرای زنده تبدیل می‌شود. هر اجرا مانند داستانی عمل می‌کند که کاملاً از نو شروع می‌شود. مک‌لین روایتی زنده می‌بافد، اما فردا آن را از هم می‌پاشد، از نو شروع می‌کند و دوباره آغاز می‌کند.
اقتباسی جدید از «رومئو و ژولیت»
برای دومین بار در دو سال گذشته، یک نمایش پرزرق‌وبرق و پرهزینه از «رومئو و ژولیت» در نیویورک به صحنه رفت. این نمایش می‌خواهد با ترفندهای صحنه‌پردازی سطحی، مخاطب هدف خاصی را راضی کند، اما روایت داستانش به طرز ناامیدکننده‌ای آشفته است.
اجرای سهیم علی با نام «مسائل مرزی» در تئاتر دلاکورت در سنترال پارک روی صحنه رفت و به دو زبان انگلیسی و اسپانیایی اجرا می‌شود. این نسخه در «نوئوا ورونا» اتفاق می‌افتد. یک ماکت واقع‌گرایانه از دیوار مرزی ایالات متحده و مکزیک صحنه را پوشانده است؛ با مجسمه‌های سفید غول‌پیکر مریم مقدس و یک اسکلتِ روزِ مردگان که از پشت به آن نگاه می‌کند. خانواده کاپولت بیگانه‌هراسان انگلیسی‌زبانی هستند که یک شبه‌نظامی اوباش را استخدام می‌کنند و لباس‌هایی شبیه فاشیست‌های ایتالیایی می‌پوشند. خانواده مونتاگ بی‌قرار، دوزبانه، مخالف دیوار و متحد گروهی از فعالان ضد قانون مهاجرت و گمرک آمریکا هستند که بی‌پروایی عجیبی دارند.
این موضوعات این انتظار را ایجاد می‌کند که ارتباطی قانع‌کننده میان دشمنی خانوادگی نمایشنامه و سیاست‌های مهاجرتی امروز آمریکا ببینیم. اما این اتفاق نمی‌افتد و در نهایت، بحران مهاجرت فقط برای ایجاد حس‌وحال استفاده می‌شود. عکس مربوط به اجرای نمایش «مسائل مرزی» در نیویورک است.
